
بدا طريقي عزيزي!
بقلم : كارولين لوران باريس
فجأة ، عادت للظهور في كل من البصر والفكر ،
من صمتي العاطفي ، أنفاسي الرنانة ،
أعتقد دائما:
كم أحبك
أكثر من ذكر حقول الجاودار تتأرجح في ضوء القمر
أحببتك بصمت ، بلا أمل ،
أحيانًا مع الخجل ، والآن مع الغيرة
كان مثل هذا الحب الصادق ،
آخر سحابة للفيضان راحة!
أنت فقط تتجول في السماء الزرقاء الصافية.
أنا ظلك الوحيد الذي لا يرحم.
في كل صوت
إلى صوت العاصفة والأمواج الهائجة
لكن لا أحد وجدك
مثل ابتسامة الوداع.
من البلوط المنقرض لسنوات طائشة
طريقي مهجورة حبيبي
في غروب الشمس الحزين ،
أسكب القيح على أغصاني تحت الانهيار الجليدي
YOLUM ISSIZ SEVGİLİ !
Caroline Laurent 🇫🇷Paris
Aniden, hem görüşte hem de düşüncede yeniden karşıma çıktın,
Tutkulu sessizliğimden, çınlayan nefesimden,
Ben her zaman düşünüyorum:
Seni ne kadar çok sevdiğimi
Ay ışığında sallanan çavdar tarlalarından bahsetmekten daha fazlası
Seni sessizce, umutsuzca sevdim,
Bazen utangaçlıkla, şimdi kıskançlıkla
O kadar içten bir aşktı ki,
Dinlenmiş selin son bulutu!
Sadece sen masmavi gökyüzünde dolaşıyorsun.
Ben senin yalnız, neşesiz gölgenim.
her seste
Fırtınanın sesine ve kabaran dalgalara,
Ama kimse seni bulamadı
Bir veda gülüşü gibi.
Akılsız yılların soyu tükenmiş meşesinden
yolum ıssız sevgilim
Hüzünlü gün batımımda,
Çığ altında dallarıma irin döküyorum
